Historie
De naam Blokweer is al meer dan duizend jaar oud. Het is een samenvoeging van “Blok” en “Weer” en verwijst naar het landschap zoals het er rond het jaar 1000 uitzag.
Moerassig begin
In de vroege Middeleeuwen bestond West-Friesland uit uitgestrekte, moerassige veengebieden, begroeid met wilgen, elzen en berken. De eerste bewoners kozen een plek in dit veenland om te ontginnen en af te bakenen. Zo ontstonden gebieden die door kaders of kades werden gemarkeerd als “hun” land.
Ook Westerblokker was zo’n ontgonnen gebied, ongeveer drie bij drie kilometer groot.
Blokland
Een gebied dat aan alle kanten werd omringd door andere dorpen werd vroeger een “beloken land” of “blokland” genoemd. Rond het jaar 1000 werd (Wester)Blokker omsloten door:
- Schellinkhout in het zuiden
- Zwaag in het noorden
- Hoorn in het westen
- Oosterblokker in het oosten
De grenzen bestonden uit kades en dijken:
- De Koewijzend vormde de noordelijke grens.
- Aan de oostkant lag de Zuiderdracht, aan de westkant de Holenweg.
De zuidgrens lag waar nu de provinciale weg naar Enkhuizen loopt. Deze weg heette vroeger de Blokdijk: de dijk van Blokker.
Blokweer: tussen de sloten
In het natte veenland van Westerblokker kregen zo’n vijftig gezinnen smalle, langgerekte stroken akkerland toegewezen. Deze percelen zijn typisch voor ontginningen in veengebieden, waar veel sloten gegraven moesten worden om het land te ontwateren.
Op deze stroken stonden de boerderijen van de families die er leefden en werkten.
Het woord “weer” of “where” betekende in de Middeleeuwen:
“de gezamenlijke boerderijen die tussen twee sloten liggen” of
“een perceel dat door sloten wordt omgeven”.
Daarmee beschreef het perfect de situatie tussen de Koewijzend en de Blokdijk: een landschap van lange veenstroken, afgebakend door talloze sloten.